Dresden’da yaşıyorum, açıkçası bugüne kadar şahsi olarak pek de ırkçılık gibi bir olaya maruz kalmadım. Türkiye’den dostlarım ziyaretime geldi. Geçenlerde sokakta yürürken 55-60 yaşlarında bir adam sert bir ifadeyle yanımızdan artık bu ülkenin tadı kalmadı anlamına gelecek ifadeler söyleyerek gözümüzün içine baka baka gitti. Bu durumlarda insan bir donup kalıyor, nasıl tepki vermek lazım bilemedim. Siz nasıl davranırdınız bu durumda, başına benzer bir şey gelen var mı?
Gecmis olsun öncelikle. İrkcilik sadece almanyada yok bu hastaliga tutulanlara alismak lazim. Caninizi hic bosuna sikmayin, yüzlerine gülün gecin.
Sedat kardeşim hiç sıkma o güzel canını. Bu olaylar sadece Almanya’da değil dünyanın herhangi bir ülkesinde de var, en demokratik en iyiyim diyeninde de var. Bundan kurtuluş yok maalesef. İlk geldiğim yıllarda maruz kalmadığım ırkçılık yoktu, Türküz ya başlı başına hiçbir şey yapmasak da yine hedefiz yine hedef. Halbuki senelerce buraya hizmet etmemiş, vergi vermemişiz gibi. Bizi, sizi, diğer göç edenleri çıkarsalar buradan, ülkede hizmet sektöründe insan kalmaz haberleri yok.
Geçmiş olsun, böyle durumlarda hiç tepki vermemek bence en iyisi.
Ben etnik çeşitliliği bol olan bir yerde yaşıyorum. Geldiğimden beri hiç sizin yaşadığınız gibi doğrudan aşağılayıcı bir söze maruz kalmadım, ama gündelik hayatta konuştuğum insanlarla iletişim güçlükleri yaşanınca sabırsızlandıkları oluyor. Asıl en fenası göçmen olduğumuz için hakkımızı savunamayacağımızı sananlar, evden çıkarken ev sahiplerinin depozitoyu iade etmekte sebepsiz yere zorluk çıkardıklarını göçmenlerden çok duydum ve kendim de yaşadım.